21.8.15

No holds barred (2)

door Hafid Bouazza


Weet u, mijn goede lezer, wat zo volslagen idioot is, krankzinnig zelfs? Dat Arabieren geloven dat de verhalen over Mohammed, die zij zien als toonbeeld van ‘de man’ (al-insaan al-kaamil, de volmaakte mens), en die anderhalve eeuw na zijn dood zouden zijn opgeschreven, allemaal authentiek en waarachtig zijn. En dat terwijl een Arabier niet eens de waarheid kan zeggen over wat er twee minuten geleden gezegd en/of gebeurd is! (Zie vorige deel.)

Toen ik als zeventienjarige in Amsterdam kwam wonen, gaf mijn moeder mij het volgende advies: ‘Ga niet met Marokkanen om. Hier deugen ze niet.’ 

Mijn moeder is niet gek; ze zag hoe de jongens werden opgevoed (niet), geheel anders dan ze haar zonen had opgevoed. Met strikte regels en met geen enkele reden tot  suprematie boven onze zussen. Het ‘prinsen-syndroom’ van de Mocro’s hier in Nederland is bekend, maar, geloof me, bij de Bouazza’s waren het de  meisjes die als prinsesjes werden behandeld.

Niks mis mee, in de Marokkaanse omgeving waar wij toen nog leefden en waar het enige wat je de jongens tegen hun oudere zussen hoorde zeggen, was het woord: ‘Dugli!’ Dat wil zeggen: ‘Ga naar binnen.’ Niet zelden gevolgd door een schop of een stokslag.

Ik heb eerder en in andere media geschreven en gesproken over hoe mijn moeder ons als prepuberale kinderen in de gaten hield als wij buiten speelden. Dwazen en neppsychologen (dit laatste is een pleonasme) zagen hierin een kiem voor een trauma. Maar moeder deed dat omdat ze al te goed wist van de pederaste en pedofiele neigingen van ongewassen dorpelingen en dorperlingen.

Het gele en rode stof van Marokko is allang afgeschud, maar probeer het gemoed van een Mocro maar eens af te schudden.

Onnodig te zeggen dat pederastie en sodomie en efebofilie niet, ik herhaal niet, niet bestaan in de Arabische wereld en nooit hebben bestaan. Vraag het maar aan een imam of aan een, nog beter idee, Arabier.

Ik ben ervan beticht de vertalingen van liederlijke poëzie uit het klassiek Arabisch zelf te hebben verzonnen. Een groter compliment heb ik nimmer gekregen.

Waarom deze verhalen – en ik heb er nog veel meer? Omdat mijn moeder gelijk had. Je kunt jarenlang omgaan met een Saraceen en op een gegeven moment gaat het altijd fout. Blijken die vriendelijkheid en vriendelijke glimlach uiteindelijk de ‘gele glimlach’ waarover ik het al heb gehad (zie vorig stuk).

En wat is het grootste verwijt dat je krijgt? Dat je verkaasd en/of vernederlandst bent. Als individualiteit, zelfkritiek en zelfspot, onafhankelijk denken, een geweten hebben en vrouwen niet beschouwen als sleutelhanger een vernederlandsing inhoudt, doe mij dan maar vier – en neem zelf ook wat.

Mijn eerste woning in Amsterdam deelde ik met een illegaal die zijn stinksokken in de keukenlade bewaarde (ik moest ze met een nijptang eruit halen en het bestek drie dagen laten steriliseren); de eigenaar zat in Marokko zijn uitkering op te strijken; zijn neef, de huisbaas, zag mij met mijn toenmalige vriendin in mijn gedeelte van het huis (gekleed en wel), maar een vrouw meenemen kon echt niet. ‘Dit is geen hoerhuis.’

Uiteindelijk ben ik het huis uitgegooid en mijn medebewoner ging zelfs zover dat hij een kleine tas inpakte om mij te overtuigen dat hij ook het huis uit moest. Hoe hij zijn zwart-wit televisie met voelsprieten in die bruine tas heeft gekregen, vraag ik mij nog steeds af. Zover gingen de leugens en bedrog.

Andere ervaringen volgden dezelfde route. Ik heb het helemaal gehad met Arabieren. En de stroom Arabische vluchtelingen die het Westen binnenkomt, zal de ellende alleen maar verergeren. Merk op hoe de vrouwen uit boten klimmen met perfect gedragen hoofddoeken. Je zou toch denken dat het eerste wat je weggooit of wegvalt in de chaos van levensbehoud, een totaal overbodig kledingstuk is?

Ik zag op de ergerbuis een motorboot vol met mannen en een vrouw die aan het roer stond, in vol hoofddoekornaat. Stel je voor dat ze, zoals natuurlijk is, haar lokken aan wind en zeesproei gaf? Ik huiver bij de gedachte en vraag me af hoe mannen zich daarmee kunnen bezighouden als ze in nooddruft verkeren, terwijl ze op weg zijn naar een, tja, wat? Een betere toekomst? Laat me niet lachen.

Die obsessie voor haar doet denken aan het korte verhaal De lok van Guy De Maupassant, ware het niet dat deze Arabische mannen niet eens een neushaartje waard zijn. (Ik zal maar niet beginnen over de selfies, al dan niet met en selfiestick.)

Op 7 augustus stond in Trouw een tranentrekker van een verhaal over een familie van vluchtelingen in Heerenveen, waarin de citroen- en sinaasappelbomen, wijngaarden en jasmijn en rozen van het moeder- of vaderland (hier wil ik van af zijn) werden afgezet tegen ‘de achtertuin [van hun ruime huis in Nederland]… een vierkant terras zonder boom, bloem of gras, de voortuin een fantasieloze bak met grind.’ Het zeewater moet de groene vingers verbleekt hebben.

En na het avondeten als de kinderen in bed lagen, gingen ze hun Nederlandse cursuslessen leren, want: "We hebben toch niets anders te doen." Niks anders te doen? Mij lijkt dat dat het belangrijkste is wat je kunt doen als je net in Nederland bent, waar je opgevangen wordt, gratis geld, plus kinderbijslag en huur- en zorgtoeslag krijgt, om maar te zwijgen over het extra geld om je huis in te richten.

Wat voor ellende deze mensen hebben meegemaakt, wil ik niet bagatelliseren, ik weet er niks van. Maar wat is dit voor onzinnigheid? O, en ze hebben alleen Syriërs onder hun vriendenkring. Geen Nederlander in de buurt te bekennen blijkbaar.

Het is deze mentaliteit die mij zorgen baart. Er deugt iets niet aan. Het is de mentaliteit die geen vrouw achter de toonbank wil, in een winkel, die speciaal in de behoeften voorziet van de vluchtelingen. Ik durf de stelling aan dat zij dat ontvluchten wat zij hier kunnen aanrichten.

Ik hoop dat ik ongelijk krijg, maar over een jaar of vijf zullen we te maken krijgen met ‘eerwraak’, omdat een jonge vrouw zich, volgens de familie, al te verwesterd gedraagt. Het is al eerder voorgekomen met vluchtelingen. En natuurlijk heeft de familie het niet gedaan.

Om weer bij Mohammed terug te komen. Hij zou gezegd hebben (betrouwbare overlevering, want na twee eeuwen als authentiek bestempeld): ‘Wie een misval begaat, krijgt een zwarte vlek als roet op het hart en de zondaar die niet tot inkeer komt, zal een hart hebben dat geheel zwart is.’ (Woorden van dergelijke strekking, ik citeer uit het hoofd).

Arabieren dragen een neger als hart!

Ik heb het gehad met Arabieren en Mocro’s. Ik wil niet meer. Ik offer mij wel op voor minder, zolang ik maar rechtsaf mag slaan.  

Wordt vervolgd.

Hafid Bouazza (1970) heeft in de afgelopen vijftien jaar aan tal van kranten en tijd­schriften bijdragen geleverd die voor ophef zorgden en bovenal aantoonden dat Bouazza een van de grote schrijvers van onze tijd is. 


14 opmerkingen:

  1. Vrijheid van religie..
    Ik vat dat op om daarin vrij te zijn om zelf een keuze daarin te maken.
    Zelfbeschikking enzo.
    Eerwraak en gezichtsverlies zijn bedreigend uiteraard.
    Eerwraak.. met de familie rond de tafel zitten en planning maken hoe dat aan te pakken, ja dat klinkt wel maffia enzo.
    Uithuwelijken.. ja vroeger, vooral koningshuizen.

    Toch,had ik hoop dat dat er noodzakelijkerwijs 'er uit sleet'.
    Of anders de generatie dat hier opgroeide de vrijheid nam om er niet aan te hoeven voldoen?
    Hopen mag, en zo hoopte ik dat de Arabische lente ...

    Dat ik de dingen door mijn ogen zie, is mijn visie.
    Wij mensen.. zijn erg destructief.
    Bidden is eigenlijk klagen en blijven vragen.
    Als er een schepper is.
    Zou ik vragen of hij spijt had van de mensch (als vernietigende levensvorm.)
    Maar ik ben 'ongelovig'
    Na mijn dood mis ik toch wel mijn feestje als ik geen levensverzekering heb..
    Gelukkig ben ik geen maagd.














    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hoofddoek afdoen? Er is nogal een verschil tussen het in volle spanning en plein public op de vluchtboot zitten en relatief veilig en helemaal op je eigen in een Nederlands huurhuis. Het ongeworteld immigrant zijn neemt dan pas een aanvang.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Twee monniken en een vrouw.
    Twee monniken die op reis waren kwamen bij een rivier aan, waar ze een vrouw ontmoetten. Omdat de vrouw bang was voor de stroming in de rivier vroeg ze of de monniken haar naar de overkant wilden dragen. Een van de monniken aarzelde, maar de andere zette haar op zijn schouders, stak het water over en zette haar neer op de oever aan de overkant van de rivier. De vrouw bedankte hen en vertrok. Terwijl de monniken hun reis vervolgden, was de ene monnik in zichzelf gekeerd en aan het broeden. Niet meer in staat om het zwijgen te bewaren zei hij wat hem dwars zat. “Broeder, onze spirituele training leert ons elk contact met vrouwen te mijden, maar jij pakte haar op je schouders en droeg haar!”

    “Broeder”, antwoordde de andere monnik, “Ik heb haar neergezet aan de overkant, terwijl jij haar nog steeds bij je draagt.”

    groeten, Ron

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dit verhaal las ik eens in een boek van Krishnamurti.

      Verwijderen
  4. @' Ik heb eerder en in andere media geschreven en gesproken over hoe mijn moeder ons als prepuberale kinderen in de gaten hield als wij buiten speelden. Dwazen en neppsychologen (dit laatste is een pleonasme) zagen hierin een kiem voor een trauma.'

    Interessant nu, bovenstaaande opvatting, Hafid, nadat eerder in 'Een beer in bontjas' het gezin als een kooi beschreven werd, om daar toen aan toegevoegd te zien 'en die kooi werpt zijn schaduw vooruit in de geest'.
    Oh, wacht, dat was natuurlijk slechts pure literaire verbeelding en niks meer dan dat. ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. "de ergerbuis"

    Oud Telegraaf columnist Leo Derksen had het altijd over de kwelbuis.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. "Ga niet met Marokkanen om. Hier deugen ze niet."

    "Het ‘prinsen-syndroom’ van de Mocro’s (....)" enz. enz. enz.

    Niet in deze aanhalingen maar door de tekst in zijn geheel krijg ik de indruk dat het vooral een kritiek is op de 'arabische geest' of het karakter van de Arabier.

    Nou heb ik regelmatig gelezen dat de Nederlandse Marokkanen vooral berbers zijn.

    Drie vragen:

    Is Hafid Bouazza ook een Berber?

    Hebben de Arabieren Marokko zo sterk gearabiseerd dat der geen verschil meer is tussen Arabieren en Berbers?

    Of komt het misschien doordat islamisering op beide volken ditzelfde effect heeft?

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Beste Ad,

    Dat zijn goede vragen.

    Mijn vader was Berbers, moeder is het niet, maar thuis spraken we Marokkaans-Arabisch.Wij kenden geen Berbers, tot groot verdriet van vader.

    Voor wat de Berberse cultuur betreft: het Berbers, dat geen Semitische, maar een Hamitische taal is, wordt nu wel onderwezen op school en is erkend als officiële taal. De taal wordt wel in Arabisch schrift geschreven; Roel Otten van de UvU heeft oude tabletten gevonden met Berbers spijkerschrift - hij heeft een Berbers-Nederlands woordenboek samengesteld, volgens mij het eerste in een westerse taal. (Een wetenschapper, wiens naam ik ben vergeten, heeft de Prins Claus Prijs gewonnen voor zijn kloeke editie van een woordenboek Berbers-Arabisch, waarin de vijf verschillende Berberse talen en varianten zijn opgenomen - een bewonderenswaardig werk.)
    Er zijn Berbers die ijveren voor behoud van de Berberse identiteit (die niet eenduidig is, er zijn verschillende Berberse bevolkingsgroepen) en die zelfs een aparte Berberstaat wil hebben. Dit zijn vooral de Berbers uit het noorden. Wat ik weet van de heidense Berberse cultuur en religie, klinkt fascinerend, maar ik kan niet zeggen of dat 'invented traditions' zijn of gereconstrueerde mythologie.

    Ja, de meerderheid van de Marokkanen in NL zijn Berbers. Het is de islamisering die de ellende vormt, in combinatie met een Berberse trots (lees: minderwaardigheidscomplex) van een volk dat decennia lang onderdrukt werd door de vorige koning van Marokko.
    Christelijke en Joodse Arabieren zijn heel anders in omgang en tolerant. Dat kan geen toeval zijn.
    Het is toch de islam.
    Als je meer wilt weten, verwijs ik je naar Asis Aynan en zijn Berberse Bibliotheek.

    Groet,

    Hafid

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Héy, tof van je me te antwoorden. Hartelijk dank.

      Verwijderen
    2. Beste Hafid,

      Mag ik je nog wat vragen? Ik kom van oorsprong uit Suriname en daar wonen ook moslims (voormalige arbeiders uit wat nu Pakistan, India en Indonesië is). Wij kennen in Suriname niet de integratieproblemen die er in Europa zijn met moslims. Zelf ben ik van Indiaanse afkomst (oorspronkelijke bewoners)en deze mensen wonen met name in het binnenland of aan de kust (Moengo). Veel groepen in Suriname wonen gescheiden van elkaar; maar toch is er onderling respect. Niet per se veel omgang met elkaar, maar wel respect voor elkaar. Frappant genoeg merk ik wel dat Surinaamse moslims hier in Nederland ineens ook beginnen met het dragen van de boerka, terwijl je dat daar nauwelijks ziet. De imams in Nederland vind ik ook strenger in hun geloofsbelijdenis dat die in Suriname zelf.

      Heb jij er misschien een verklaring voor waarom het juist hier in Europa zo anders gaat? Een imam in Suriname vertelde mij eens dat dit komt omdat iedereen in Suriname zich allereerst Surinamer voelt en dan pas moslim, jood, Javaan of Creool. En dat die identificatie met het 'nieuwe' land er in Europa niet is. Ik schrijf nieuwe land tussen haakjes, omdat er soms al sprake is van derde of vierde generaties.

      Ik weet ook dat bijvoorbeeld Marokko en Suriname de onderlinge banden willen versterken en dat Al Jazeera ook belangstelling voor Suriname heeft gekregen. Het is in Zuid Amerika geloof ik een van de weinige landen met een moslimbevolking; veel landen daar zijn katholiek.

      Kortom; ik geloof je direct als je over de ellende van de islamisering spreekt (men kan er niet omheen), maar ik ken vanuit mijn moederland dit probleem niet. Heb jij er een verklaring voor misschien?

      Lieve groet,
      Sonja

      Verwijderen
  8. Alles wat Hafid Bouazza schrijft is pure kunst. Wat een talent!

    BeantwoordenVerwijderen


  9. Beste Hafid
    Over je artikel in Humo: 'De slag tussen de islam en het Westen gaat om de vrouw'. Nagel op de kop'!
    Met dank om op een schitterende manier te verwoorden wat ik lang denk.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Schitterend je verwoording !Heel veel respect !

    BeantwoordenVerwijderen